Theodor Adorno zaliczany jest do jednego z podstawowych twórców właśnie tego odłamu filozofii. Sama teoria w europie nie była tak uznana jak na przykład na terenie USA. Teoria krytyczna miała na celu przede wszystkim określenie stanowiska filozoficznego Adorno. Została ona zastosowana po raz pierwszy w jednej z książek, którą wydał jeszcze przed wybuchem wojny. Teorię krytyczną rozumieć będziemy mogli jako jedną z integralnych form całej postawy krytycznej, która zdaje się nakazem czasów w których żyje twórca. Według Adorno nad ludzkością znajduje się groźba ogromnej katastrofy, co wiązane jest z coraz bardziej widocznym schyłkiem burżuazji i jednoczesnej ekspansji faszystowskiej i ogólnie mówiąc ustrojów totalitarnych. Nie sądzi on jednak by postawa krytyczna miała stanowić tylko i wyłącznie sposób rozumowania albo manifestu, tylko stać się rzeczywistym dziełem. Adorno będzie czerpał bardzo wiele także z założeń materialistycznych, które są przez niego jak najbardziej akceptowane – na tejże podstawie dochodzi do wniosków, że myślenie nie będzie oznaczało działania, ani też nie może w żaden sposób go zastępować, tak samo osiąganie celów nie będzie możliwe bez wcześniejszego uświadomienia sobie jakie są zagrożenia.